Para comezar, unha foto curiosa, levo días querendo poñela por aquí. Ben é certo que ten que ser unha montaxe, pero gustoume moito o que me fixo quedar mirando para ela, buscando tódolos detalles para comprobar que non houbese erros. No-punto para quen atope algún erro. Eis a foto en cuestión.

E para continuar, tanda de recomendacións. Comezamos por unha película, a que me deu a idea do post de hoxe: “Guía do autoestopista galáctico”. Moi divertida, de seguro o libro tambén o é, teño gañas de lelo. 42 é a resposta ao sentido da vida, o universo e todo o demais. Segundo Douglas Adams, o escritor do libro, exploradores dunha raza de seres pandimensionais e hiperintelixentes construíron Pensamento Profundo, o segundo mellor ordenador de tódolos tempos, para calcular o sentido da vida, o universo e todo o demais. Despois de sete millóns e medio de anos meditando a pregunta, Pensamento Profundo revela a resposta: «42». E xa está, con iso teño respondido tódolos post de aquí a fin de ano, polo menos.

Un par de discos: “Beautiful Wasteland”, de Capercaillie, música celta moi chula. O outro, “Catching Tales”, de Jamie Cullum. Hai que ver a voz que ten o paisano este. Por se o vistes, á voz da rá solista (alomenos na versión orixinal) en “Descubriendo a los Robinson”. Mooola.

 Un libro en galego: “Trece Badaladas”, de Suso de Toro. É unha novela de misterio, que descubrín moi ben escrita (tendo en conta que a referencia que tiña de Suso de Toro era “Tic Tac”, de cando estudaba BUP), case coma un guión de cine, e engancha até a última páxina. Recomendable 100%.

 E recomendando unha web, a de Historias de la ciencia. Simplemente xenial.

 Nada máis por hoxe, quedo á espera de que me digades algo máis que recomendar.

Un saúdo!!