Este entroido, porque me gusta e o paso ben facendo o mono por aí, vestido de algo que non me podo poñer habitualmente (ben, que non me podo poñer “tecnicamente”, que ninguén mo impediría, supuño), disfraceime de pirata. E o pasei ben, a verdade. Non saín coas pandas coas que habitualmente baixo (que son máis de saír o sábado), e tampouco estiven moito rato pola rúa, que aínda gardaba cansancio do Café concerto que montamos en Abeiro o venres anterior, pero o tempo que estiven por aí, goceino bastante. E vós qué, de que vos disfrazastes? Se cadra vós sodes dos que en Entroido vos “des-disfrazades”, hehehe! Déixovos cunha foto da tripulación do meu bergantín, aarrr!
E aquí, a xeito de ligazón porque é moi recelosa da súa imaxe pública, tedes á verdadeira raíña pirata. Moito olliño á mediciña contra a idade…
