E tal foi así, que xa rematou xuño. Neste mes que non escribo, pasaron unhas cantas cousas, unhas aburridas, outras para lembrar, e outras largamente desexadas e esperadas. A cousa é que xa pasaron todas, así que tampouco hai por que mencionalas moito máis do que o faga agora, non? (E así tampouco teño que facer memoria, jeje)

As aburridas: os días de estudio pechado na cova, preparando o que espero sexa o derradeiro exame da carreira; os turnos no chollo, que aínda que non parei foron tan “nutritivos” coma case sempre, nestes últimos tempos…

As de lembrar: un San Xoán máis (distinto pola churrascada compartida con outros parientes da “familia salesiana”), a cea improvisada en casa de Lucía (eu só ía a entregar unhas postais de Génova, e acabei tomando unhas empanadillas de queixo ben ricas), a sudadeira de Nyeri no día da súa sardiñada (canto pode chegar a apetecer o monte, de cando en vez!)…

As largamente desexadas e esperadas: o 29 de xuño! Por dous motivos ben distintos: foi a data do exame de electrónica, por unha banda, e pola outra… María volveu a Coruña! E coido que con iso se di todo, así que…

Pero vale, recoñezo que non é un bo xeito de volver a comezar a postear aquí… Voume armar de post-it para tomar notas para recomezar co traballo por aquí. Comezamos!! (ben, agora marcho a durmir, que estou de turno de noites e xa me toca ir para cama, que levo case 24 horas seguidas en pé, espero que non vos moleste…)