A actualización de hoxe, telegráfica. Toca falar do regreso dende Génova, vía Milán, Madrid e Santiago, até Coruña. Todo o día viaxando… Despois dos miles de quilómetros feitos durante a semana anterior, seguindo esa ruta triangular do mapa (máis ou menos).

07.30 hrs:Toca erguerse, ducharse e pechar a maleta. Non hai almorzo, así que baixamos sen máis, que María me acompaña á estación. Non me dá tempo de despedirme dos compañeiros de piso de María. Xa os despedirei a vindeira vez que os vexa… Baixamos camiñando, porque vai bo día e imos con tempo, e así paramos nunha focacceria para coller algo de almorzo para min.

09.00 hrs: Estamos en Brignole, para coller o tren a Milán ás 9:10 hrs. DNon me gustan as despedidas, e tratamos de retrasar o momento o máis posible. Ademais de estraña, é unha sensación bastante triste. Así que tratamos de pasar o rato o máis rápido posible: “xa estou aquí, agora o tren xa sae, xa podes marchar, non esperes por min…” Sen éxito ningún. No tren teño que controlarme para non rematar o libro que levei para os ratos mortos (e de viaxes) deses días, que aínda queda moita viaxe polo medio.

10.50 hrs: Chego a Milán Centrale, e busco rapidamente a saída para coller o Shuttle até o aeroporto de Malpensa. Todo é tensión sobor de se chegarei a tempo?, trabucareime de terminal no aeroporto?, terei algún problema coa maleta?… A viaxe, é longa e pesada, e quedo durmido varias veces, ningunha demasiado profundo. Iso só é permisible viaxando con alguén coñecido!

12.00 hrs: Xa estamos no aeroporto de Malpensa. O meu voo sae ás 15.10 hrs, así que teño ben tempo. O primeiro, localizar o mostrador de facturación. Localizado, e aínda non está aberto. Aviso na casa de onde estou xa, e as horas previstas, e chamo a María para que me dea conversa, un ratiño nada máis, que me aburro! Paseo polo aeroporto, para controlar onde xantar, e me dá a hora de que vaian abrir o mostrador de facturar, así que me poño a facer cola. Durante a mesma, remato a focaccia de Génova, que fun comendo a cachiños no tren e mailo bus.

13.00 hrs (aprox.): Facturo a maleta sen exceso de peso, e sendo a envidia do resto de españois da cola, que debían ser unha viaxe de axencia, e levaban quilos e quilos de exceso. Tócalles pagar, jeje. Decido ir xantar ao Spizzico do aeroporto: será comida rápida, pero alomenos italiana. E teño sorte, que me dan unha pizza acabada de saír do forno (por primeira vez). Só na mesa, como a todo comer, non vaia ser que me estenda demasiado e perda o avión… Iso é o que pasa cando non estás afeito a viaxar só.

14.00 hrs: Baixo cara a porta de embarque, con tempo, para pasar sen complicacións polo detector de metais, e pensando andar polas tendas desa zona do aeroporto. Erro! Son todo tendas carísimas! E por riba teño que agardar moitísimo, porque non dan aberto para embarcar. Retrasos e máis retrasos. E descubro que no avión han vir cantidade de tiffosi da Juve, que xoga esa noite en Madrid a liga de campeóns. E xa empezaron a montala.

15.00 hrs: Embarcamos, e saímos rapidamente cara Madrid. Sen novidades nesta viaxe, agás os avisos das azafatas aos tiffosi máis verbeneiros. Acábaseme o libro, e opto pola música. Comezo a darlle ás patacas fritas que merquei dous días antes en Venecia, pensando xa nesta viaxe. Chegados a Barajas, non distingo a nosa terminal do resto, e penso que estamos a dar voltas e voltas polas pistas. Se case estivemos 20 minutos movéndonos, co avión xa no chan! 

17.15 hrs: Saio á terminal 4, e de novo a buscar a porta de embarque do voo seguinte. No avión de Milán dixéronnos que xa estaba asignada, e vou cara ela, na outra punta da T4. Chego e descubro que non é a miña. Nun mostrador de Iberia, dinme que está ao lado da porta pola que acabo de entrar (uns 25 minutos antes) á terminal. O meu voo sae ás 18.45 hrs, así que busco un quiosco e merco algo de ler, e algo de beber. Vou para a porta de embarque e a agardar… Máis de unha hora de retraso para saír de Madrid a Santiago. Cousas pasan!

20.30 hrs: Chegamos a Compostela, despois de que en Madrid o piloto nos dixera que o retraso se debía a unha avería no avión. Queixas e pánico por parte dalgúns viaxeiros. Eu fíome, se me din que está amañado, créoos, isto é Iberia. E a xente queixándose porque non pode gardar a maleta de man preto de onde senta, ou porque a xente leva demasiadas maletas de man… Estes non foron nunca con Ryanair! En Compostela, agardando pola equipaxe, descubro que un vello amigo meu, o Pereira, veu no mesmo avión ca min. Conversa de 10 minutos para actualizarnos sobre as vidas de cadaquén, e ao saír á porta de chegadas, xa temos ás familias agardando por nós. Deica outra, Pereira! Bótanme unha pequena bronca por chegar tarde… Eu non tiven a culpa!

21.30 hrs: Xa estou na casa! Desfai maleta, bota a lavar a roupa sucia, reparte agasallos… E fai outra maleta, preparate para a viaxe da fin de semana a partir do día seguinte. Avisa aos compañeiros de viaxe… E chama a María: “a viaxe ben… váiseme facer moi raro espertarme sen ti… ai, deses xelados!… xa mañá falamos máis, tés o meu número?…” E para cama! Que ao día seguinte hai que madrugar mooooito.

00.00 hrs: Remata o día. Penso que teño moita sorte de ter feito a viaxe que fixen, e na compaña que tiven. Durmo soñando con máis viaxes, e coa mesma compaña… Por mooooooito tempo. Grazas, preciosa, por desfrutar destes días comigo!!