Arquivos do autor: carlos

Día 7: Gita a Genova

E así foi, chegou o último día de estancia en Londres, e con el, o regreso en avión. Só que esta vez quen regresaba era María, que eu aínda continuaba as miñas vacacións de marzo…

Pouco se pode dicir dun día no que basicamente todo o que fixemos foi viaxar, e seguir viaxando: que se buses, trens, avións… Comezamos o día ben cediño, para que non nos pillara o tempo, pero practicamente xa coas maletas feitas. Recollemos a casa de Pablo e José, deixámolo todo limpiño, e alá marchamos a coller o DLR a Strattford. Só que non había DLR (e iso o soubemos xa cos billetes mercados!). Sen problema, consultamos alí na estación cun traballador do metro, quen nos indicou que había que coller o bus fóra da estación, que facía o mesmo percorrido.

Sigue lendo

Sorprendendo!

Se onte (falando do 2 de abril) quedaramos coa sorpresa que me deu María vindo a pasar dúas semanas de vacacións en Coruña, en lugar de irse a Bélxica con outros amigos (de novo, gracias!), o feito o día 3 de abril seguiu polo mesmo camiño.

Ben, pola mañá María chegou a baixar de compras, e medio se escondía para que non a visen, hehe! Así foi sorprendendo ao resto da familia durante o día, e pola noite, no tempo de ir tomar algo, sorprendendo á panda… A algunha persoa, literalmente, a fixemos baixar á rúa para saudala…

Sigue lendo

Sorprendido (ás veces, de min mesmo)

Vaites! Pois si que había tempo que non tiñades novas miñas! Ben, tratarei de facelo mellor a partir de agora, hehe. É o que ten pasar tantas horas diante dun ordenador: ao cabo, non chegas a saber se as aproveitas ben, se te quedan cousas por facer, ou se realmente non te dá tempo a atender os asuntos pendientes (está claro, e este blog o demostra, que o “xa o farei mañá” nunca funciona).

Pero vaia, que dicía que me ía enmendar. Teño aquí diante a lista de todas as cousas que vos quería contar, e me dan para encher un mes. Por iso, vou ir engadindo as notas pendientes no mes de abril, aló onde correspondan, ben porque aconteceron nesa data, ben porque é o día no que terían que ter aparecido. Vale, e vou rematar a crónica desa segunda viaxe a Génova nalgún oco que haxa libre. Cando remate con todas (e me poño esta fin de semana coma límite), xa vos farei un índice.

Polo de agora, contarei o que me aconteceu este último 2 de abril, coma se hoxe fose 3 de abril (que non é, claro). Non é, nin máis nin menos, que alguén importante me deixou tremendamente sorprendido. Como di o título. Pero, como dixo aquel, imos por partes.

Sigue lendo

Día 6: Marble Arch, Hyde Park & Harrods

Todo o bo remata, e coas vacacións adoita pasar máis cedo que tarde… E con este tempiño noso en Londres, polo que se ve, non ía ser menos. Chegou o último (que nunca derradeiro) día en Londres. O último día completo, que os de viaxar non se contan, hehe. Así foi, que o aproveitamos para algunhas das cousas pendentes… Como por exemplo, non madrugar en absoluto!

En primeiro lugar, Hyde Park. Dende a esquiniña de arriba á dereita, no Speaker’s Corner, e baixando cara o lago. Aló arriba, ao comezo do paseo, está o Marble Arch, do que limos que estaba pensado que fora a entrada do palacio de Buckingham, pero no puido ser porque a Raíña non cabía por el. Vaia, non a Raíña en sí, senón o seu carro, claro. 

Sigue lendo

Día 5: Mayfair, Covent Garden & Soho

Hello there!

Antes de dicir nada, sinalar que co día de hoxe vou ter problemas para facer a crónica, porque basicamente foron paseos por rúas famosas, e as cousas do medio están un pouco emborronadas… porque nos choveu! Pero vaia, comecemos polo principio.

Seguindo as recomendacións de José e Pablo, non quixemos deixar Londres sen subir a un deses míticos autobuses vermellos de dous pisos, así que alá fomos: a liña nº8, entre Bow e Oxford Street… e facendo fotos na viaxe! Para que conste, a cousa era chegar a Oxford Street dun xeito máis… “superficial”, en lugar de facelo “sub-superficial” no metro, como todos os días anteriores. E a verdade é que a viaxe paga a pena: aí si que ves Londres, meu amigo! E a entrada na City… Im-presionante! O único que se lle podería obxectar é que é unha viaxe máis longa que a do metro, claro. Pero de vacacións, iso pouco importa!

Sigue lendo