Arquivo da categoría: De todo un pouco

Só en galego estou na casa

Saio brevemente do meu retiro blogueiro para compartir con vós este pequeno vídeo. Que cadaquén pense o que queira, e se quere, que o comente aí abaixo. Eu quedo co título deste post.

PD: Voltarei axiña, que agora estou de medio vacacións, e en breve estarei de mudanza… Pero prometo volver, agora que me tomei o meu tempo para pensar nestas cousas da privacidade, a comunicación, e a internete. Saúde!!

Escalas pentatónicas

Se hai algo que me guste, me sorprenda e me resulte particularmente complicado de entender por completa, iso é a música. Non sei onde foi que lin sobre o oído absoluto, esa capacidade  identificar unhanota polo seu nome, ou producir exactamente esa nota, sen empregar unha nota de referencia. E quedei flipado, naturalmente.

Pero é que a música é ciencia, mira ti por onde, e resulta que alguén pode facer que as persoas adiviñemos como sona unha nota sen dicírnolo antes. Neste caso, trátase dun xogo coa escala pentatónica que fixo Bobby McFerrin (aquel do “Don’t Worry, be Happy”) no 2009 World Science Festival que tivo lugar en Nova York o mes pasado, a xeito de lección de música. Resultoume sorprendente que o público se anticipase á intención de Bobby McFerrin con tanto xeito, e tan afinados!

Por explicalo un pouquiño, dicir que entre as 7 notas “naturais” dunha escala cromática (de Do a Si), existen (ademais de 2 semitonos entre mi-fa e si-do) 5 tonos (entre do-re, re-mi, fa-sol, sol-la e la-si). Estas cinco notas (os sostenidos de Do, Re, Fa, Sol e La) configuran por si mesmas a escala pentatónica máis coñecida. Disque é propia de culturas asiáticas, e polo visto abonda con practicar tocando únicamente as teclas negras dun piano para que a melodía resultante teña un aire inconfundiblemente oriental.

Velaquí o vídeo desa pequena lección de música.

http://vimeo.com/5732745

Visto en | maikelnai’s blog

Informáticos, segundo a Frikipedia

Así trabaja un informático

  • Cuando el informático le diga que acude en su ayuda, puede desconectarse de la red e irse a por un café. No es ningún problema para los informáticos acordarse de todos los passwords de los usuarios. Además, los informáticos son adivinos…
  • Hágale saber, siempre que necesite que le resuelva un problema en su equipo, que no puede prescindir de él el tiempo necesario para resolver el problema (él nunca pensará que está alegre por tener excusa para holgazanear). Sí le replica, cúlpele del fallo del equipo, al fin y al cavo cada informático es el responsable tanto de las piezas como de los programas desde que se diseñan y se fabrican, hasta se ensamblan e instalan.
  • Cuando se llame a un informático para que cambie su ordenador de sitio, asegúrese de que lo deja todo bien enterrado bajo media tonelada de postales, fotos de sus niñosanimalitos de todas clases, flores secas, trofeos varios, etc. A los informáticos, como no tienen vida privada, les encanta echar un vistazo a la suya. Además, no se preocupe de que llevar el ordenador al lugar destino del cambio. No toque nada, no sea que estropee algo al desenchufar cables, además en su sitio de destino estorbará, y los informáticos adoran cargar peso, por ello estudiaron informática.

Sigue lendo