Arquivos do autor: carlos

Oigo música

1 Resposta

Unha nova canción das miñas… M-Clan!  Se hai un grupo co que me identificaría a xente que me viu tocar/tratar de cantar, ese sería M-Clan. Xa os debo de ter aburridos, en tódolos café concerto de Abeiro sempre emulando a esoutro Carlos (Tarque)… Que lle vou facer, me guuuuuusssta!

Esta é Oigo música, que viña no recopilatorio que sacaron os de Murcia hai un par de anos, e que preparamos para o primeiro café concerto da nova época. A que vos deixo aquí é a versión orixinal. Pero é que o certo é que nos quedou bastante curriña, con ese solo de eléctrica de Xabi… Por iso esta é a canción que escollo desta vez, por escoller unha concreta (porque me quedaría con tantas máis deste mesmo grupo…). Grazas dende aquí, por facerme querer un pouquiño máis esta canción aos que alí estaban, aquel día de decembro: o Xabi Carrajo, María, Johnny, Ángel, non-lembro-se-alguén-máis, e eu mesmo coma voz principal. Que ben o pasei! Repetimos? 

Iso, que oigo música en todas partes, dentro de mi cabeza, en cada instante! Desfrutádea e dádelle ás cordas!

[audio:https://3w.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2009/01/01-oigo-musica.mp3]

Sigue lendo →

Lego… estaba todo visto?

1 Resposta

Pois vaia, eu vin un Hagrid feito con pezas de Lego no aeroporto de Malpensa, en Milán, e sei que hai bastantes máis cousas feitas con eses cachiños de plástico… Sempre me ven á cabeza aquel capítulo dos Simpson no que van a un parque de atraccións no que todo está feito con pezas de Lego: incluído o río do parque e a camiseta recordo que se leva Bart … Pero isto xa me parece o colmo: unha caixa forte (funcional e todo) feita de pezas de Lego (claramente, por fanáticos do asunto).

A Lego Safe mide 38x38x38 cm. e pesa 6’5 quilos.  Polo visto, o cacharro ten un sistema de peche electrónico codificado con 5 dobles díxitos. Hai máis de 305.000 millóns de combinacións posibles… Malia que no fondo, segue estando feitas de pezas de Lego… Un pasatempo interesante!

caja-fuerte-lego 

vía | Abadia digital

Sigue lendo →

Informática interesante: Controlar o PC remotamente

1 Resposta

Inauguro esta nova sección aproveitando a miña actualidade informática. Estes días estiven tratando de traballar dende casa na implementación da rede de Abeiro, onde colaboro coma voluntario na animación dende hai moito tempo, e xestionando toda canta cuestión informática se plantee dende que descubrín que a informática era o meu. 

A cousa é a seguinte: o que quería era poder deixar un ordenador acendido no centro, e configurar nel o necesario para montar unha pequena rede que nos axudase a xestionar os nosos datos colectivos (programacións, memorias, circulares…) e tamén a xestionar os recursos informáticos (impresoras e demais) de que dispoñemos alá. Todo iso, dende o meu propio ordenador, sentado comodamente na miña silla, na miña casa, e por tanto, a horas nas que o centro non tén por que estar aberto. A iso me refiro con controlar o pc remotamente. Windows trae de serie (alomenos nas versións profesionais) unha conexión a escritorio remoto un pouco complicada de configurar en según que computadores, e por aí hai cantidade de opcións máis.

Sigue lendo →

Bohemian Rhapsody

1 Resposta

Hoxe continuamos coa sección “Cancións das miñas”.

Ben axiña lle tiña que tocar o turno a esta, unha verdadeira marabilla daqueles cracks do rock que foron Queen. I é que esta foi a primeira canción da que namorei.

Lembro que a tiña no cd dos Greatest Hits, e era a primeira. Tedes que entender que eu adoito tratar de escoitar todos os discos en aleatorio, para non comezar a cantar a canción seguinte cando está rematando a actual. Pois con este disco, a sesión aleatoria comezaba sempre despois de 6 minutos de ter posto o disco no reproductor. 

Velaí vola deixo: Bohemian Rhapsody, de Queen (as letras, coma sempre, máis abaixo).

[audio:https://3w.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2009/01/01-bohemian-rhapsody.mp3]

Sigue lendo →

Crisis?

2 Respostas

No pretendamos que las cosas cambien, si siempre hacemos lo mismo. La crisis es la mejor bendición que puede sucederle a personas y países, porque la crisis trae progresos. La creatividad nace de la angustia como el día nace de la noche oscura. Es en la crisis que nace la inventiva, los descubrimientos y las grandes estrategias. Quien supera la crisis se supera a sí mismo sin quedar “superado”.

Quien atribuye a la crisis sus fracasos y penurias, violenta su propio talento y respeta más a los problemas que a las soluciones. La verdadera crisis, es la crisis de la incompetencia. El inconveniente de las personas y los países es la pereza para encontrar las salidas y soluciones. Sin crisis no hay desafíos, sin desafíos la vida es una rutina, una lenta agonía. Sin crisis no hay méritos. Es en la crisis donde aflora lo mejor de cada uno, porque sin crisis todo viento es caricia. Hablar de crisis es promoverla, y callar en la crisis es exaltar el conformismo. En vez de esto, trabajemos duro. Acabemos de una vez con la única crisis amenazadora, que es la tragedia de no querer luchar por superarla.

 

Nestes tempos incertos, escoitemos falar de crise noutro sentido… Isto díxoo Albert Einstein, hai anos e anos. Coma se fose hoxe mesmo…

via | andar lento a través de microsiervos